Vorige week vanwege drukte weinig tot geen tijd gehad een Tuesday Tunes of enig ander blogje te plaatsen.
Maar vandaag gaan we weer gewoon vrolijk verder waar we gebleven waren: elke week een heerlijk nummer uit mijn persoonlijke favorieten lijst. Bijkomend voordeeltje van Wordpress is het “scheduled” posten, zodat ik deze blog al de dag ervoor klaargezet heb. Iets wat ik vaker ga doen zodra ik weer een passende opvolger heb gevonden.

Deze week Haunted van Stream of Passion. Een heerlijk mysterieus nummer met krachtige kippenvel momenten. Ook de combinatie van Spaans(?) en Engels maakt het nummer net even iets mooier!
Leuk feitje: volgens mijn Last.fm statistieken behoort het album waar dit nummer op staat (Embrace The Storm) tot mijn meeste beluisterde album sinds 7 April 2004, de dag dat ik me aanmeldde op deze website.

Bij sommige Tuesday Tunes posts heb ik toch geruime tijd moeten denken welk nummer ik die week zou kiezen. Deze week is het makkelijk.
Gemakkelijke als in: de keuze is snel gemaakt. Minder makkelijk omdat dit nummer een erg hoge emotionele lading met zich meedraagt.
Gisteren was het precies één jaar geleden dat goede vriend T om het leven kwam tijdens een motorongeval. Zijn favoriete nummer was Highway to Hell van AD/DC welke dan ook gedraaid werd op zijn afscheid.

Telkens bij het horen van dit nummer weer even een brok in mijn keel…
“T, dizze is veur diech”

Er zijn van die nummers die je gewoon kippenvel van top tot teen bezorgen. Het proberen te omschrijven waarom, dat is dan ook nog eens best moeilijk. Ik heb het geprobeerd, in totaal heb ik een uur naar mijn scherm zitten staren om mijn gevoel onder woorden te kunnen brengen…

Onderstaand nummer van Nightwish is er zo een. De passie en kracht waarmee dit nummer tijdens de End of an Era tour ten gehoren wordt gebracht maakt iets in me los. En dan dat einde

Voor de mensen die niet zo van metal houden, bij deze ook het origineel. Natuurlijk ook leuk ter vergelijking ;)

Mijn eerste single (op vinyl!) die weet ik niet meer. Waarschijnlijk toen de nieuwste hit van Madonna, want daar was ik vlak voor mijn tienerjaren een enorme fan van. Ik spaarde alles van deze material girl. Een kamer vol posters en de nodige plakboeken was het resultaat.

Bon Jovi en Europe hadden beiden een kneiter van een hit in 1986, mijn brugpieper jaar, en ik ontdekte dat rockmuziek toch meer de voorkeur had dan de (doorsnee)pop.
Helaas waren mijn vriendinnetjes meer van de Milli Vanilli dus ik moest mijn eigen weg zoeken. Stiekem keek ik naar all die ruige, langharige – strakke broeken met hoge gympen- rockers op school en wat deze zoals op hun t-shirts hadden staan. Via via wist ik dan ook regelmatig voor mij wat nieuwe muziek te bemachtigen en langzaam maar zeker kwam ik in aanraking met bands als Iron Maiden en Metallica. Dat via via, was meestal een kopie van kopie van kopie van de LP op cassette wat weer resulteerde in ultiem slechte kwaliteit. Maar ik genoot van mijn nieuwe ontdekkingen! Dit ging enkele jaren zo door, ook toen de cd op de markt kwam, want voor een cd te kunnen luisteren had je een heuse cd-speler nodig en daarvoor had ik gewoonweg geen geld.

Mijn eerste cd kreeg ik dus vrij laat in bezit, 1991 om precies te zijn: Blood Sugar Sex Magik van de Red Hot Chilli Peppers. Waarvan onderstaand nummer de grootste hit was.

Niet meer langzaam wakker worden onder het genot van een klingelende koeienbel (we hadden haar gekscherend Bella genoemd, die ene koe met haar bel in die immense wei bij ons hotel) en het zachte geruis van het watervalletje achter het hotel in de Oostenrijkse Alpen. Wat was dat genieten. Heerlijk die rust!

Nee vanmorgen was het een wekker, een snelle douche, rap het ontbijt naar binnen en op de motor door de ochtendspits naar het werk. Afgelopen uit!
Gelukkig heb ik een korte werkweek, gisteren had ik tenslotte nog heerlijk vrij, en staat er voor komend weekend wat leuks op de planning.

Aftellen tot vrijdag dus!

Door mijn vakantie zou ik bijna vergeten dat het alweer dinsdag is. Tijd vliegt voorbij (volgende weeg alweer werken) maar aan de andere kant ook totaal geen besef welke dag het nu precies is.

Wat ik met het volgende nummer heb, geen idee. Hij is gewoon lekker! Vooral op een vrijdagmiddag doet ie het goed, van het werk op weg naar huis. Raampje open en de radio gewoon keihard aan. Zelfs in de file staan maakt me dan totaal niet uit!

Gisteren is de Tuesday Tunes er even bij in geschoten. Overdag stonden er allerlei klusjes op het programma en ’s avonds zat ik, waarschijnlijk net als de rest van Nederland, aan de buis gekluisterd. Nederland staat in de finale!!

Maar goed, deze post gaat verder niet over voetbal, maar over een lekkere stukjes muziek.
Deze week een “feel good” plaatje: This must be just like living in paradise and I don’t want to go hooohome
Als ik binnenkort door de Oostenrijkse alpen rij, zal dit liedje waarschijnlijk heel vaak in mijn hoofd rondspoken.

Ik heb een toetsenbord wat ook de kamer temperatuur aangeeft: 30 graden. Veel te warm dus om achter de computer te zitten, dus ik hou het kort. Het is weer om heerlijk buiten op het terras te vertoeven, al dan niet onder het genot van een glaasje witte wijn. Genietend van van een mooie ondergaande zon en af en toe een heel mager briesje.

Ja, het is eindelijk zomer! En wat willen we zien van tijdens de zomer? Dus daarom deze week: